troktiko orestis

''Η ευρωζώνη έρχεται αντιμέτωπη με ένα «πετρελαϊκό σοκ» αναλόγων διαστάσεων με εκείνο του 2008, όταν η τιμή του αργού ανήλθε στα σχεδόν 150 δολ. ανά βαρέλι.
Το κόστος του πετρελαίου Brent σε δολάρια παραμένει κάτω από το επίπεδο ρεκόρ των 150 δολ. και κινείται κοντά στα υψηλά έξι μηνών στα 120 δολ. ανά βαρέλι. Αν προστεθεί όμως στην εξίσωση η υποτίμηση του ευρώ έναντι του δολαρίου (που κινείται σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από το 2008) το αποτέλεσμα είναι οι καταναλωτές της ευρωζώνης να πληρώνουν σήμερα σχεδόν την ίδια τιμή με του 2008.
Σε ευρώ, το κόστος του Brent ανήλθε μέσα στην εβδομάδα στο υψηλό 3ετίας των 91,7 ευρώ ανά βαρέλι, δηλαδή ούτε 2% χαμηλότερα από το ιστορικό ρεκόρ των 93,5 ευρώ του Ιουλίου 2008. Εάν διατηρηθούν οι τρέχουσες τάσεις στις αγορές εμπορευμάτων και συναλλάγματος, η τιμή αναμένεται να ανέλθει σε νέο ρεκόρ την επόμενη εβδομάδα.

Σε δολάρια εν τω μεταξύ, οι τιμές του αργού παραμένουν 20% χαμηλότερα από το ιστορικό υψηλό τους.

Η ευρωζώνη δεν είναι μόνη. Η τιμή του αργού πετρελαίου σε στερλίνες ανήλθε πριν λίγη ώρα σε επίπεδα ρεκόρ. Η τιμή του συμβολαίου του Brent ανήλθε στις 77,71 στερλίνες ανά βαρέλι, υψηλότερα από το ιστορικό ρεκόρ που είχε καταγραφεί πέρσι τον Απρίλιο.
Πάντως η τιμή του πετρελαίου σε ευρώ επιβαρύνει την περιφερειακή οικονομική ανάπτυξη και την ζήτηση για διυλισμένα προϊόντα. Η International Energy Agency, προβλέπει ότι στις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης θα εκδηλωθεί φέτος η μεγαλύτερη μείωση κατανάλωσης πετρελαίου μεταξύ όλων των κρατών. Προβλέπει για την ακρίβεια συρρίκνωση κατά 340.000 βαρέλια ημερησίως κατόπιν της πτώσης κατά 290.000 βαρέλια ημερησίως πέρσι.

Μέσα σε δύο χρόνια, η ζήτηση στην Ευρώπη έχει συρρικνωθεί περισσότερο από όλη την παραγωγή του Εκουαδόρ, που είναι το μικρότερο από τα μέλη του καρτέλ του OPEC.

Η προεξόφληση της επίδρασης των αγορών συναλλάγματος στις τιμές του πετρελαίου είναι πολύ σημαντική για να γίνει κατανοητή όχι μόνο η μείωση στην ευρωπαϊκή ζήτηση, αλλά και τα προβλήματα των διυλιστηρίων. Η κερδοφορία των αμιγών διυλιστηρίων, που είχε εκτιναχθεί λόγω της διακοπής λειτουργίας πολλών εγκαταστάσεων στον Ατλαντικό φέτος, έχει διολισθήσει και πάλι.

Η αποκλιμάκωση της ζήτησης θα πλήξει επίσης τις επιχειρήσεις πρατηρίων και χονδρικής διανομής των πετρελαϊκών εταιριών, ειδικά του ευρωπαϊκού Νότου, όπως η Eni στην Ιταλία, η Repsol και η Cepsa στην Ισπανία, η Galp στην Πορτογαλία και τα ΕΛΠΕ στην Ελλάδα''.


defencenet
Η αποκάλυψη πως τον περασμένο Μάιο βουλευτής, άγνωστο ποιος, άγνωστο ποιου κόμματος, έβγαλε από τη χώρα καταθέσεις 1 εκατομμυρίου ευρώ, έχει προκαλέσει σάλο. Όχι μόνο στη Βουλή αλλά και στην κοινωνία. Γιατί το πρώτο πράγμα που σκέφτεται ο απλός πολίτης είναι πως και γιατί ένας βουλευτής, ένας εκλεγμένος από το λαό πολιτικός, βγάζει τα λεφτά του από τη χώρα, την ώρα που εκείνη δοκιμάζεται, που ο κόσμος βλέπει να του κόβουν μισθούς, συντάξεις, επιδόματα.
Το πιθανότερο είναι ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος έκανε ό,τι έκανε νόμιμα. Αλλά αυτό λίγο νοιάζει τους πολίτες. Την ώρα που η κοινωνία «βράζει», που στοχοποιεί τους βουλευτές, η αποκάλυψη έρχεται να ρίξει λάδι στη φωτιά. Και την... ανάφλεξη προσπαθούν να προλάβουν οι υπόλοιποι βουλευτές. Αυτό που ακούγεται τις τελευταίες ώρες στους διαδρόμους και στα πηγαδάκια της Βουλής είναι πως «δε γίνεται να γινόμαστε όλοι στόχος για έναν». Και αυτό που θέλουν είναι να δοθεί το όνομα του βουλευτή στη δημοσιότητα.

Τη διαδικασία της ακρόασης του προέδρου της Αρχής για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος Παναγιώτη Νικολούδη από την Επιτροπή Θεσμών κεκλεισμένων των θυρών ή μέσω της Τράπεζας της Ελλάδας, είναι δυνατό να ακολουθήσει η Βουλή ώστε να γίνει γνωστό το όνομα του βουλευτή ο οποίος εξήγαγε ένα εκατομμύριο ευρώ σε τράπεζα του εξωτερικού.

Όπως ενημέρωσε τη Βουλή ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, δεδομένου ότι ο κ. Νικολούδης δεν είναι δυνατό να αποκαλύψει ο ίδιος το όνομα διότι σε αυτή την περίπτωση διαπράττει ποινικό αδίκημα, αναζητείται μία από τις δύο παραπάνω λύσεις.

«Υπάρχει ανάγκη να γίνει γνωστό το όνομα. Το καλύτερο είναι να το πει ο ίδιος, όμως σε κάθε περίπτωση η Δημοκρατία μας θα εξαντλήσει τις νόμιμες διαδικασίες σε συνεννόηση με τον πρόεδρο της Βουλής ώστε να δημοσιοποιηθεί το όνομα», τόνισε ο κ. Παπαϊωάννου.

Παρεμβαίνοντας, ο αντιπρόεδρος της Βουλής Γρηγόρης Νιώτης γνωστοποίησε ότι -σε αναμονή και του προέδρου της Βουλής- συζήτησε ήδη με τον υπουργό Δικαιοσύνης την πρότασή του να κληθεί σε συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας ο κ. Νικολούδης για να αποκαλύψει το όνομα και κατόπιν η Βουλή οίκοθεν θα κάνει το καθήκον της. Ο κ. Νιώτης πάντως, απηύθυνε και πάλι έκκληση να αυτοαποκαλυφθεί ο βουλευτής.

Με όλα αυτά συμφώνησε και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Δένδιας. « Οι στιγμές είναι τέτοιες που δεν γίνεται να αιωρούνται φήμες», είπε. Νωρίτερα, το πρωί της Τετάρτης, έξι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ προσπάθησαν να μιλήσουν γι’ αυτό στον πρόεδρο της Βουλής, Φίλιππο Πετσάλνικο. Ο Οδυσσέας Κωνσταντίνοπουλος, η Νάντια Γιαννακοπούλου, ο Μιχάλης Κατρίνης, ο Θανάσης Οικονόμου, ο Φραγκίσκος Παρασύρης και η Αφροδίτη Παπαθανάση πήγαν στο γραφείο του κ. Πετσάλνικου για να του ζητήσουν να δώσει στη δημοσιότητα το όνομα του βουλευτή.

Ο πρόεδρος της Βουλής, όμως, δε βρισκόταν στο γραφείο του και δεν άφησαν γραπτό αίτημα, τονίζοντας πως ήθελαν να του μιλήσουν προσωπικά. Δεν αποκλείεται, πάντως, τις επόμενες ώρες να καταθέσουν γραπτό αίτημα στον κ. Πετσάλνικο.

Ενδεικτική των αντιδράσεων που έχει προκαλέσει μεταξύ των βουλευτών είναι και η δήλωση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη  που ανέφερε χαρακτηριστικά:
"Το όνομα του βουλευτή του ενός εκατομμυρίου ευρώ πρέπει να δοθεί αμέσως στη δημοσιότητα. Ζητώ από τον Πρόεδρο της αρμόδιας επιτροπής ελέγχου κ. Αργύρη, να προβεί στις δέουσες ενέργειες. Ό,τι είναι νόμιμο δεν είναι και ηθικό".

newsit

Υπήρξε από τους πιο ισχυρούς εκδότες στη χώρα μας. Στις προηγούμενες καλές εποχές η ΙΜΑΚΟ εξέδιδε 16 περιοδικά και είχε 4 ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Οι εργαζόμενοι στην εταιρεία του Πέτρου Κωστόπουλου ήταν πολλοί και οι αμοιβές σε αρκετούς από αυτούς, υψηλές. Δυστυχώς, στο πλαίσιο της γενικότερης οικονομικής κατάρρευσης, η εταιρεία δεν κατάφερε να επιβιώσει.
Τις τελευταίες δε, ημέρες οι εξελίξεις είναι ραγδαίες. Χθες μάλιστα, πραγματοποιήθηκε κατάσχεση στα γραφεία της ΙΜΑΚΟ από τις αρμόδιες αρχές. Και σήμερα ο Πέτρος Κωστόπουλος, μέσα από ένα κείμενο που έγραψε στο ηλεκτρονικό site «yupi», απολογείται.

Όχι όμως, σε αυτούς που τις τελευταίες μέρες τον έχουν στοχοποιήσει αλλά απολογείται στον ίδιο τον εαυτό του, αναλογιζόμενος τα όποια λάθη έκανε. Στο κείμενό του λέει πολλές αλήθειες. Αλήθειες που πολλοί τις γνωρίζουν αλλά κανείς δεν είχε το θάρρος να τις πει. Βέβαια, ο Κωστόπουλος αναφέρεται και στα «κοράκια», σε όλους όσοι βρήκαν την ευκαιρία να… ξεσπαθώσουν εναντίον του τώρα που δεν είναι στα πάνω του.Διαβάστε την «απολογία» του και τα συμπεράσματα δικά σας.

«Φτάνει μια μέρα, στη ζωή κάθε άντρα, η στιγμή του απολογισμού. Τώρα είναι η δική μου. Είναι πια προφανές ότι η ΙΜΑΚΟ δεν μπορεί να συνεχίσει κατ’ οποιονδήποτε τρόπο να λειτουργεί όπως συνέβαινε επί 17 συναπτά έτη. Αυτό σημαίνει ότι εγώ απέτυχα -έστω κι αν οι συνθήκες που επικρατούν στο χώρο του Τύπου είναι “δολοφονικές”. Ο τζίρος των περιοδικών έχει πέσει μέσα σε τέσσερα χρόνια από 70% έως 90% ενώ στα ραδιόφωνα οι ζημιές αγγίζουν το 60%.

Από το 2008 που ξεκίνησε η κρίση προσπάθησα με όλους τους τρόπους να κρατήσω την ΙΜΑΚΟ ζωντανή. Ακόμα και στους χειρότερους εφιάλτες μου δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η εξέλιξη στην οικονομία και ειδικά στον Τύπο θα ήταν τόσο άσχημη, τόσο άγρια. Επί τέσσερα συναπτά έτη προσπάθησα με όλους τους τρόπους να κρατήσω ζωντανό το μαγαζί επενδύοντας ότι είχα και δεν είχα σε ψυχικό, σωματικό και οικονομικό δυναμικό. Διαψεύστηκα. Στην προσπάθεια μου αυτή επένδυσα ότι είχα και δεν είχα σε κινητό ή ρευστό στην εταιρεία.

Τη γέννησα και ο θάνατός της σήμερα ισοδυναμεί με το θάνατο ενός παιδιού μου. Με το θάνατο του μέλλοντός μου. Γνωρίζω πολύ καλά ότι η ανθρωποφαγία που υφίσταμαι αυτές τις ημέρες έχει τις ρίζες της σε άλλες αιτίες. Όλα όσα διαβάζω πια ξεπερνούν και την πιο αρρωστημένη φαντασία. Όταν φτάνουμε στο σημείο να υποθέσουμε ότι το ΚΛΙΚ ή το Nitro, δύο και μόνο περιοδικά, είναι αυτά που προκάλεσαν την καθίζηση της χώρας, τότε αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις μεταμορφωθεί στο εξιλαστήριο θύμα μιας στρεβλής κατάστασης! Δεν ήταν οι Υπουργοί Οικονομικών που μιλούσαν για το χρηματιστήριο, δεν ήταν οι τραπεζίτες που διέβλεπαν μια διαρκή άνοδο, δεν ήταν οι οικονομικές εφημερίδες που πόνταραν σε ψόφια «γκανιάν», δεν ήταν τα μεγάλα συγκροτήματα των οποίων οι ναυαρχίδες πόνταραν στη διαρκή ανάπτυξη και στο διαρκές κέρδος.


Δεν θέλω να αποποιηθώ των ευθυνών μου, αλλά θεωρώ αστείο να υποθέσει κανείς ότι την καταναλωτική, τη χρηματιστηριακή και την επενδυτική Ελλάδα την καθόριζε ένα και μόνο περιοδικό του «βλάχου» Κωστόπουλου! Θα ήταν εντυπωσιακό να διαθέτουν τόση δύναμη τα προϊόντα μου, αλλά οι αναγνώστες μου έχω την αίσθηση, αγαπητοί, ότι δεν φτάνουν ούτε για τα κόλλυβα σε μια χώρα 10.000.000 ανθρώπων. Δεν λέω, βέβαια, άλλα συγκροτήματα προμοτάριζαν το «lifestyle» Porsche, Franck Muller και Hermes, αλλά να με συγχωράτε δεν ήμουν εγώ αυτός. Το «ΚΛΙΚ» στα ντουζένια του θεωρούταν ένα προϊόν του ελληνικού περιθωρίου.


Οι παλιότεροι θα το θυμούνται καλά.Το 1995 έπειτα από μια διαφωνία με το αφεντικό μου, τον Άρη Τερζόπουλο, αποφάσισα με «συμπαίκτες» τους επιχειρηματίες κ. Μαρινόπουλο και Ιωάννου να δημιουργήσουμε την ΙΜΑΚΟ. Ο καθένας μας κατείχε το 33% και όχι δεν μας βοήθησε το ΠΑΣΟΚ όπως διατείνονται κάποιοι κρετίνοι εδώ και χρόνια. Διότι το ΠΑΣΟΚ ενδιαφερόταν αποκλειστικά για τον mainstream πολιτικό Τύπο (ενίοτε και τον περιθωριακό), οποίος έφτιαχνε τα πρωτοσέλιδα στα περίπτερα.


Είμαι περήφανος (και σίγουρα αρκετά μαλάκας) που ποτέ δεν πήρα παρά πενταροδεκάρες από τις κρατικές διαφημίσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ όπως όλος ο περιοδικός τύπος και όλα τα μουσικά ραδιόφωνα. Κάμποσες εφημερίδες της πλάκας που καρπώνονταν 50 φορές περισσότερα από την κρατική διαφήμιση απ’ ότι ένα συγκρότημα με 1.500.000 αναγνώστες ή ακροατές. Άλλωστε αυτά περιέχονται σε διαρκείς διαμαρτυρίες τόσο των μουσικών ραδιοφώνων όσο και των περιοδικών όχι μόνο των δικών μου, αλλά του συνόλου της Ελλάδας.


Οι συνάδερφοι ξέρουν για ποιο πράγμα μιλάω και ας έχουν σωπάσει πια. Η διαπλοκή διαδραματιζόταν στους τίτλους που κρέμονταν στα περίπτερα.


Για να επιστρέψω, όμως, στο κυρίως θέμα θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι προκειμένου να επιβιώσει η ΙΜΑΚΟ προσέφερα τα τελευταία τέσσερα χρόνια όλη την ακίνητη και κινητή περιουσία μου ακόμα και αυτή που αποκτήθηκε πριν καν ιδρύσω την ΙΜΑΚΟ.


Μιλάω για 32 χρόνια δουλειάς, τα οποία εκποιήθηκαν είτε με χρέη σε τράπεζες με αντίτιμο την ακίνητη περιουσία, είτε με απ’ ευθείας καταθέσεις όχι μόνο δικές μου αλλά και συγγενικών μου προσώπων. Νομίζω ότι λίγοι επιχειρηματίες σε αυτό τον τόπο μπορούν να ισχυριστούν το ίδιο. Ότι δηλαδή έβαλαν ό,τι είχαν και δεν είχαν για να ζήσει το μαγαζί τους. Τα λέω όλα αυτά επειδή εσχάτως διαβάζω «τέρατα» και διαπιστώνω έναν αδιανόητο κανιβαλισμό εις βάρους μου. Καλώ τον οποιονδήποτε να του παρέχω οποιαδήποτε διευκόλυνση να διαπιστώσει το αληθές των λεγομένων μου. Ας έρθει ακόμα και ο ανώνυμος κομπλεξικός ενός blog που στο βωμό της ανέξοδης λασπολογίας ικανοποιεί τα πιο άγρια ένστικτά του.


Η οικονομική πολιτική που ακολούθησαν τα δύο μεγάλα κόμματα (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), τα τελευταία χρόνια, διέλυσαν την οικονομική ζωή της Ελλάδας πνίγοντας τα εισοδήματα των μικρομεσαίων στρωμάτων. Αποτέλεσμα; Οδήγησαν τον Τύπο όχι απλώς σε κρίση αλλά σε κραχ, σαν και αυτό της Αμερικής της δεκαετίας του ‘30. Μάλιστα θαυμάζω τους συναδέρφους και ανταγωνιστές μου που κρατιούνται ακόμα ζωντανοί, αλλά είμαι περίεργος να δω για πόσο θα αντέξουν τελικά. Το λέω με πλήρη επίγνωση των ευθυνών μου. Διότι, είχαμε παράλογους, απίστευτους για τους κανονικούς εργαζόμενους μισθούς και τεράστιο προσωπικό για αυτό που μπορούσαμε να παράγουμε. Ναι, ήταν μια φούσκα. Έχετε δίκιο.


Η έκρηξη των media στη δεκαετία του ’90 οδήγησε σε σχιζοφρενικά κόστη όλους μας. Η ΙΜΑΚΟ έφτασε να έχει 550 υπαλλήλους και μισθολόγιο 15 εκ. ευρώ το χρόνο! Και μιλάμε για μια μικρομεσαία εταιρεία...


Αποδείχθηκε τελικά ότι η πραγματικότητα ήταν πιο σκληρή. Με το που έσκασε η κρίση το πρώτο πράγμα που έκοψε κάθε επιχείρηση ήταν η διαφήμιση ενώ πολλοί συμπατριώτες μας έκοψαν τα περιοδικά γιατί τα δύο και τα τρία ευρώ κατέληξαν να είναι πολυτέλεια. Φυσικά είχαμε και εμείς ευθύνες. Ως ύλη μιλάω...


Παρόλα αυτά, αισθάνομαι πραγματικά περήφανος που διέθεσα ότι είχα και δεν είχα για την επιβίωση της ΙΜΑΚΟ. Πολλοί μου έλεγαν ότι είμαι μαλάκας αλλά προτίμησα να ακολουθήσω αυτούς που μου έλεγαν βάλ’ τα όλα, κέρδισε χρόνο όλα μπορεί να γυρίσουν. Δεν γύρισε τίποτα. Αντιθέτως το 2012 ξεκίνησε με εισπράξεις που δεν έφταναν ούτε στο 15% των εισπράξεων του 2009! Και δεν ήταν μόνο αυτό.


Στην ΙΜΑΚΟ οφείλονται από πελάτες 7-8 εκ. ευρώ. Από ανθρώπους που δεν πλήρωσαν όσα όφειλαν, ποσό περίπου ίσο με αυτό που οφείλει σήμερα η ΙΜΑΚΟ στους πελάτες της. Ουδείς φυσικά ασχολήθηκε με αυτούς που μας εβαλαν τα φέσια γιατί προφανώς τα ονόματά τους δεν πουλούσαν στον Τύπο. Έτσι γίνεται πάντα. Ο γνωστός μαλάκας την πληρώνει.


Οι ανώνυμοι αναφέρονται ως οι «καημένοι» που τους έπληξε η κρίση.


Επίσης, μεγάλη κουβέντα γίνεται για το αν το τέλος της ΙΜΑΚΟ οφείλεται στο τέλος του «lifestyle». Πολύ διασκεδαστικό το βρίσκω. Αν η Ελευθεροτυπία, το ALTER, ο «Κόσμος του Επενδυτή» και δεν ξέρω εγώ τι άλλο που προηγήθηκε ήταν lifestyle, τότε είμαι πολύ χαρούμενος για την επιρροή που είχα. Δυστυχώς όμως αυτά είναι γελοιότητες κάποιων κομπλεξικών ανθρώπων οι οποίοι δεν ενδιαφέρθηκαν για το lifestyle που οι ίδιοι ζούσαν, αλλά αντιθέτως ενδιαφέρθηκαν για τον μαλάκα, τον παλιάνθρωπο «βλάχο» που ήρθε από το Βόλο και έφτιαξε ξαφνικά συγκρότημα Τύπου. Με τρώει το χέρι μου, αλλά δεν θα γράψω για το ποιοι έχουν Porsche και τις κυκλοφορούν. Ή τέλος πάντων ποιοι σας δουλεύουν ψιλό γαζί με πρόσκαιρες ηθικολογίες.


Το σίγουρο είναι ότι το δαιμονοποημένο «lifestyle» δεν μπορούσε να συμμετάσχει στη διαπλοκή. Άντε το πολύ, πολύ να είχε πρώτο τραπέζι πίστα σε καμιά Βίσση και κανένα Ρουβά και να μην πλήρωνε τίποτα στο τέλος. Κι αυτό γιατί είτε το χάριζε ο καλλιτέχνης, είτε ο μαγαζάτορας που διαφημιζόταν δωρεάν στα έντυπα του εκάστοτε εκδότη. Δεν κάνει πολύ φθηνό για διαπλοκή; Βέβαια παρότι δημιούργησα τέσσερις ραδιοφωνικούς σταθμούς που παίζουν από βαριά λαϊκά μέχρι hip hop, συν, αν θυμάμαι καλά, 16 περιοδικά σαν και αυτά που έχει ο Λαμπράκης, ο Μπόμπολας, ο Λυμπέρης ή ο Φιλιππόπουλο, στο τέλος της μέρας ο υπεύθυνος της κατάστασης είμαι εγώ. Τι να πω. Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Νιονιό εννοώ...


Τον τελευταίο καιρό προσπάθησαν να εκποιήσω όσο, όσο -μέσα στην ανάγκη και την κρίση- περιουσιακά στοιχεία στα οποία ο νόμος μου επέβαλλε να πληρώσω το αντίτιμο απ’ ευθείας στους εργαζομένους. Δαπάνησα εκατοντάδες ώρες για να κλείσω συμφωνίες έτσι ώστε να καλυφθεί το προσωπικό -όλοι αυτοί που δούλεψα μαζί τους. Όχι μόνο με αποζημιώσεις, αλλά και με νέες δουλειές, νέες θέσεις εργασίας σε άλλα γκρουπ. Έχουν ήδη γραφτεί στον Τύπο τα περισσότερα. Δυστυχώς τα «κοράκια» πρόλαβαν δικαστικά να ανασχέσουν αυτές τις αποφάσεις. Έφτασαν στο σημείο να μπουκάρουν για να πάρουν ότι υπήρχε κινητό και ακίνητο μέσα στο μαγαζί αγνοώντας στην πραγματικότητα ότι οποιαδήποτε εκποίηση περιουσιακού στοιχείου της ΙΜΑΚΟ έπρεπε να πάει στους εργαζομένους και αν περίσσευε κάτι σε άλλους μιας και έχω ικανοποιήσει πλήρως τις υποχρεώσεις της ΙΜΑΚΟ προς το δημόσιο.


Αυτό που έχω να δηλώσω πια είναι ότι, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση μέσα στην περιδίνηση της κρίσης, κατά βάση αισθάνομαι υπεύθυνος μόνο στους συνεργάτες μου. Τους ανθρώπους που δούλεψαν για να κρατήσουν την εταιρεία ζωντανή. Σε αυτούς που συμπαραστάθηκαν στις δυσκολότερες στιγμές της ΙΜΑΚΟ και έδωσαν ότι μπορούσαν για να μείνει το μαγαζί ανοιχτό. Οι εταιρείες Τύπου στηρίζονται στους ανθρώπους τους, όχι αναγκαστικά σε όλους αλλά στους περισσότερους από αυτούς. Έστω κι αν η ΙΜΑΚΟ, όπως και εγώ προσωπικά, έχει πέσει ουκ ολίγες φορές θύμα «συνεργατών» που επωφελήθηκαν τα μέγιστα -για να το πω ευγενικά. Όμως ακόμα και αυτό είναι αποκλειστικά δική μου ευθύνη. Δική μου αποτυχία. Το να θέλεις να είσαι δημιουργικός δεν σου επιτρέπει σε καμία περίπτωση σαν επιχειρηματία να αγνοήσεις το καθημερινό οικονομικό γίγνεσθαι. Ας πούμε οι φωτογραφήσεις που κόστιζαν 3,5 εκ. ευρώ το χρόνο κοστίζουν σήμερα 500.000 ευρώ! Δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν για αυτό. Κανέναν πέρα από τον εαυτό μου.


Πιστεύω ότι έκανα μια σειρά «ανακαλύψεων» που βοήθησαν πολύ κόσμο να μπει σε αυτή τη δουλειά, όμως, σε καμιά περίπτωση και δεν ζητάω από κανέναν να με συγχωρήσει για το ότι οικονομικά δεν τα κατάφερα, έστω κι αν η κρίση την οποία ζούμε θα φέρει σε αδιέξοδο το 70% των media στη χώρα μας.


Εκείνο που θέλω να πω για να κλείσω αυτό το κείμενο είναι ότι θέλω να προσφέρω στους εργαζομένους οποιονδήποτε τίτλο περιοδικού μπορεί να πωληθεί και οποιοδήποτε κινητό ή ακίνητο στοιχείο το οποίο μπορεί να τους αποφέρει αποζημίωση για όλα όσα έχουν προσφέρει στην εταιρεία. Επίσης δηλώνω σε οποιοδήποτε τσογλάνι ισχυρίζεται ότι έχω λογαριασμούς στο εξωτερικό να το ψάξει, να το καταγγείλει και να το αναφέρει. Θα τον βοηθήσω να βρει την αλήθεια.


Κουράστηκα να ακούω ψέματα και ασυναρτησίες.


Εγώ φαλίρισα προσωπικά. Δεν μου ανήκει τίποτα από αυτά που έχτισα έπειτα από 32 χρόνια δουλειάς. Ούτε σπίτια (ναι, μου τα παίρνουν), ούτε χρήματα. Δεν ψάχνω για κατανόηση γιατί ο Τύπος στην Ελλάδα έχει καταλήξει να είναι ανθρωποφαγικός. Αυτοί που χρωστάνε έξι μήνες στους εργαζομένους καταγγέλλουν αυτούς που χρωστάνε τρεις. Δεν έχω να απολογηθώ για τίποτα άλλο πέρα από το ότι λυπάμαι για το ότι δεν έχω καταφέρει μαζί με τα άλλα να ξεπληρώσω τους ανθρώπους που δούλευαν για μένα και πιστεύω ότι τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας περισσεύουν για να γίνει αυτό.


Δεν το χρωστάω μόνο σε αυτούς, αλλά και σε εμένα. Γιατί έμαθα ένα πράγμα από τον μακαρίτη τον πατέρα μου. Να είμαι αξιοπρεπής ακόμα και όταν όλοι θέλουν να με φάνε ζωντανό. Στη μνήμη του θα το παλέψω μέχρι τέλους.

Λένε συνήθως ότι δεν έχει σημασία αν πέσεις, σημασία έχει να μπορείς να ξανασηκωθείς. Ξέρω ότι αυτή είναι μια ωραία φράση, αλλά κομματάκι δύσκολη στην εφαρμογή της, ιδιαίτερα όταν ζεις σε καθεστώς κλινικής κατάθλιψης επί 12 μήνες.

Όμως, αυτό είναι που θέλω να κάνω αυτή τη στιγμή αποζημιώνοντας όσους χάνουν από εμένα -χωρίς να σκέφτομαι αυτούς που μου έχουν κάνει τη ζημιά. Πλέον η μόνη δουλειά που έχω είναι αυτή της τηλεόρασης. Πριν βγω στον αέρα εδώ και 11 μήνες χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο μέσα στο καμαρίνι και μετά βγαίνω έξω χαζογελώντας. Κάποιοι το εκλαμβάνουν ως σταρχιδισμό. Δεν έχουν ιδέα τι νιώθω. Βλέπω μάλιστα ότι θέλουν να μου κόψουν και αυτή τη δουλειά, το μοναδικό πλέον εισόδημα για την οικογένεια και τα παιδιά μου. Αγνοούν ότι τα έσοδα από τις εκπομπές μου στον ALPHA πήγαν όλα στην ΙΜΑΚΟ. Ελέγξιμο και αυτό για όποιον θέλει.


Όμως, δεν μου αρέσει καθόλου αυτό το συγκινησιακό, κλαψομούνικο στυλ που θα έλεγαν και τα φιλαράκια μου. Δεν μου πάει και δεν το έκανα ποτέ. Ξέρω θα ταλαιπωρηθώ για πολλά χρόνια, αλλά κάπου εδώ θα χρησιμοποιήσω τη χολιγουντιανή ατάκα ενός «λαϊκού» τύπου. «I’ll be back» έλεγε ο Άρνι, το ίδιο λέω και γω. Έτσι θέλω να πιστεύω. Μόνο που πια δεν θα είμαι τόσο αφελής...


Υ.Γ1: Για τον μαλάκα που έγραφε ότι έχω Bentley (σιγά μην έχω και ιδιωτικό αεροπλάνο), τι να πω... Ας έρθει να του τη χαρίσω.


Υ.Γ2: Αν ευχαριστώ κάποιον σε αυτές τις δύσκολες ώρες είναι τη γυναίκα μου που κάθεται σαν βράχος δίπλα μου. Όλοι σου λένε στα κρίσιμα ότι η υγεία μετράει και το να είμαστε καλά. Βέβαια όσοι ήταν στον Τιτανικό είχαν υγεία, τύχη δεν είχαν. Δεν γκρινιάζω, όμως, γιατί η ζωή μου φέρθηκε καλά. Μέχρι σήμερα... Άλλωστε, τι να πω εγώ όταν υπάρχουν πια πολλοί συνάνθρωποί μας που ζουν κάτω από το «μηδέν». Είναι η Ελλάδα του 2012. Κουράγιο...


Υ.Γ3: Πολύ διασκεδάζω με όλους αυτούς που για χρόνια δούλευαν στην ΙΜΑΚΟ, πληρωνόντουσαν πλουσιοπάροχα και φυσικά πριν από την ώρα τους και πλέον στάζουν χολή σε κάθε ευκαιρία. Είναι το καλύτερο μάθημα που μπορώ να πάρω για το μέλλον. Ειλικρινά τους ευχαριστώ.Υ.Γ4: Πάτησα σχεδόν τα 60 αλλά επιμένω: Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή. Θα τα ξαναπούμε...»


Αυτά λοιπόν είπε στον «απολογισμό» του ο Πέτρος Κωστόπουλος. Και πέρα από το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος με τα λεγόμενά του, είναι εμφανής η προσπάθειά του να σηκωθεί ξανα και να σταθεί πάλι στα πόδια του ως επιχειρηματίας. Γιατί κάποιος πρέπει να αναλογίζεται τα λάθη του και να συνεχίζει μπροστά! 


newsit 
Νέα ηλεκτρονική επίθεση στην ιστοσελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης πραγματοποίησαν τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης οι Anonymous. Στο μήνυμα τους -το οποίο είναι στα ελληνικά- ζητούν να ελευθερωθούν οι τρεις μαθητές Λυκείου σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για την προηγούμενη επίθεση στις 2 Φεβρουαρίου λέγοντας πως τα παιδιά της GHS (Greek Hacking Scene) δεν έχουν καμία σχέση με την υπόθεση.
Στην ιστοσελίδα εμφανίζονταν για περίπου τρεις ώρες τα σύμβολα και το μήνυμα των Anonymous στα ελληνικά σε μαύρο φόντο, ενώ στο κέντρο υπήρχε η φωτογραφία ενός σκύλου μαζί με μια ομάδα κουκουλοφόρων.

Στο μήνυμα τους ανέφεραν, μεταξύ άλλων, ότι πλέον ο κάθε έλληνας είναι Anonymous και σημείωναν:
«Μπορείτε να μας κυνηγήσετε όσο θέλετε, μπορείτε ακόμα και να συλλάβετε κάποιους από εμάς, στην προσπάθεια σας να μας φιμώσετε... Αλλά για κάθε έναν που θα συλλαμβάνετε θα ξεπηδάνε άλλοι 3. Δεν είμαστε 5 ούτε 10 ούτε 100. Πλέον ο κάθε Έλληνας είναι Anonymous». 
Επεσήμαναν ακόμη ότι: «Παρακολουθούμε καθημερινά την κυβέρνηση σας να καταλύει το Σύνταγμα και τους θεσμούς της χώρας. Τους βλέπουμε να σας οδηγούν όλο και πιο κοντά στην εξαθλίωση.
Τους βλέπουμε να ψηφίζουν νόμους που σας αφαιρούν κάθε δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Τους βλέπουμε καθώς παραδίδουν την χώρα στο ΔΝΤ και τους τραπεζίτες. Γνωρίζουμε για τα συσσίτια στα σχολεία, για τις στρατιές των ανέργων, για τους ανθρώπους που ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό, για τους ανθρώπους που αφήσατε άνεργους και τώρα περιμένουν στις ουρές για ένα πιάτο φαγητό».
Στη συνέχεια τονίζουν πως: «Γνωρίζουμε τα πάντα. Η Δημοκρατία στην Ελλάδα έχει πεθάνει. Πέθανε την ώρα που ανέλαβε μία κυβέρνηση που δεν έχει εκλεγεί από το λαό. Και για αυτό ακριβώς η ώρα για συζητήσεις ήρθε και πέρασε. Δεν διαπραγματευόμαστε τίποτα και με κανέναν από αυτούς που τη δολοφόνησαν».
Παράλληλα, στο μήνυμα τους απειλούν με νέα χτυπήματα και σε εφορίες, επισημαίνοντας: «Για κάθε ένα άρθρο του νομοσχεδίου της ντροπής που θα ψηφίζετε, εμείς θα κλείνουμε το σύστημα και μιας εφορίας, διαγράφοντας τα χρέη των Ελλήνων πολιτών».
Οι τράπεζες της Ισλανδίας διέγραψαν δάνεια των νοικοκυριών που αντιστοιχούν στο 13% του ΑΕΠ της χώρας, μειώνοντας το βάρος χρέους για περισσότερο από το ένα τέταρτο του πληθυσμού της, σε μία εκπληκτική ενέργεια που καταδεικνύει ότι οι χρεοκοπημένες οικονομίες μόνο με την διαγραφή χρεών μπορούν να διασωθούν (και ειδικά όταν πρόκειται για χρέη όπως τόκοι από κεφάλαια που έχουν πληρωθεί εις διπλούν ή και τριπλούν όπως στην περίπτωση της Ελλάδας) και όχι με το να φορτωθούν νέα δάνεια.
Την ώρα που στις Βρυξέλλες η Ελλάδα θα φορτωθεί ένα ακόμα δάνειο 130 δισ. Ευρώ για να φτάσει το 2020 να χρωστά όσα το 2009 (!) η Ισλανδική Ένωση Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών ανακοίνωσε ότι με την διαγραφή των χρεών θα επανέλθει στα διακά στην ανάπτυξη το αργότερο σε δύο χρόνια και ότι τα μέτρα που έλαβε η Ισλανδία για να αναγεννηθεί από την κρίση του 2008 αποδεικνύονται αποτελεσματικά.
Μάλιστα τώρα οι περισσότερες δημοσκοπήσεις δείχνουν τώρα ότι οι Ισλανδοί δεν επιθυμούν να ενταχθούν στην ΕΕ, γιατί θεωρούν ότι αποτελείται από χρεοκοπημένες προβληματικές οικονομίες!

«Μπορείτε να πείτε με βεβαιότητα ότι η Ισλανδία κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στη διαγραφή χρέους νοικοκυριών. Η χώρα έκανε ό,τι χρειαζόταν σε μία κρίση, ακολουθώντας τα εγχειρίδια. Οποιοσδήποτε οικονομολόγος θα συμφωνούσε» δηλώνει ο Λαρς Κρίστενσεν, επικεφαλής οικονομολόγος αναδυόμενων αγορών στην τράπεζα Danske στην Κοπεγχάγη.

Το δημοσίευμα τονίζει ότι αποδεικνύονται αποτελεσματικά τα μέτρα που πήρε η Ισλανδία για να αναγεννηθεί από την κρίση του 2008, όταν οι τράπεζές της προχώρησαν σε χρεοκοπία για το ποσό των 85 δισ. δολαρίων.

Βέβαια, για να γίνουν όλα αυτά η Ισλανδία έπαιξε πολύ έξυπνα το γεωστρατηγικό της «χαρτί»: Όταν πτώχευσε και άρχισαν οι ταραχές στην φιλήσυχη χώρα και κανείς δεν της  από τους δυτικούς της συμμάχους δεν έδινε βοήθεια (η Ισλανδία ανήκει στο ΝΑΤΟ) "φλερτάρισε" επί ένα μήνα με την Ρωσία.
Μόλις ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Β.Πούτιν εξήγγειλε  πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων για την διάσωση της ισλανδικής οικονομίας» αμέσως σε 24 ώρες η Βρετανία και η Νορβηγία δήλωσαν ότι «Θα βοηθήσουνε άμεσα την Ισλανδία», όπως και έγινε. 

Εμείς τρέχουμε για να συνάψουμε ένα ακόμα δάνειο, το μόνο βέβαιο για το οποίο είναι ότι δεν θα αποπληρωθεί ποτέ, αφού προβλέπει ρυθμούς ανάπτυξης 4-7% σε μία χώρα με ύφεση 6,8%!
Α, και κάτι άλλο: Στην Ισλανδία οι τράπεζες κρατικοποιήθηκαν αμέσως μετά την χρεοκοπία. Στην Ελλάδα το κράτος «τραπεζοποιήθηκε» με τον διορισμό τραπεζίτη ως πρωθυπουργού και την πληρωμή των χρεών των τραπεζών από του κούρεμα, από τους πολίτες!

defencenet

More Articles...

Page 1 of 13

Start
Prev
1